mUZAleżnia – 2015 (3)

07.12.2015 r. Derek and the Dominos – Layla

Derek-&-the-Dominos_Hero_ImageDerek and the Dominos – grupa rockowa grająca muzykę w stylu Blues Rock. Grupa założona przez Erica Claptona po rozpadzie supergrupy Blind Faith. Żywot jej był równie efemeryczny jak tej poprzedniej. Grupa nagrała jeden album studyjny i odbyła trasę koncertową, z której pochodzą dwa albumy nagrane na żywo, a wydane już po rozwiązaniu grupy. Grupa wzięła także udział w sesji nagraniowej albumu All Things Must Pass George’a Harrisona. Studyjna płyta zawiera szereg przebojowych utworów, między innymi piosenkę Layla, której autorstwo jest zwykle, choć nieściśle, przypisywane Claptonowi.

Eric CLAPTON

W grupie Derek and the Dominos występowali:

Dyskografia grupy Derek and the Dominos:

layla

  • 1973 — In Concert [live]
  • 1994 — Live at the Fillmore

źródło: Wikipedia

Bohaterką utworu Layla jest żona George’a Harrisona, która odeszła do Erica Claptona. Reżyser Martin Scorsese postanowił wykorzystać końcową część utworu w swoim słynnym dziele “Chłopcy z ferajny”. Duane Allman skomponował słynny riff i grał na gitarze prowadzącej wraz z Claptonem. Ciekawostka: Podczas nagrywania płyty “Layla And Other Assorted Love Songs” Eric Clapton uzależnił się od heroiny.

Posłuchajcie:

https://www.youtube.com/watch?v=UY4KGsotXPQ

A to inna, nowsza wersja

https://www.youtube.com/watch?v=fX5USg8_1gA

Jeszcze tekścik:

http://www.tekstowo.pl/piosenka,eric_clapton,layla.html

jaguar

W te smutne, ciemne, deszczowe, wietrzne i coraz częściej mroźne dni dni proponuję trochę muzycznej energii

dire

Sultans of Swing” – napisana przez Marka Knopflera ballada rockowa zespołu Dire Straits, która wydana została jako ich pierwszy singiel, pochodzący z debiutanckiej płyty zespołu – Dire Straits. Pierwotnie mała płyta na rynku pojawiła się w roku 1978, jednak rok później wydawnictwo ponownie zostało opublikowane. Utwór stał się raczej niespodziewanym hitem, zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i w Wielkiej Brytanii wchodząc do pierwszej dziesiątki na listach przebojów, pomimo że sama płyta nie była właściwie reklamowana.

Utwór wyróżniał się bardzo w momencie wydania od popularnej wówczas muzyki punk i disco. Była to bardzo prosto zaaranżowana piosenka w tradycyjnym dla rocka stylu dwóch gitar, gitary basowej i perkusji.

Tekst utworu opowiada o zespole jazzowym o nazwie Sultans of Swing, grającym w londyńskich pubach niemodny wówczas jazz. Dla członków Sultans of Swing nie jest ważna popularność, ale sama radość grania muzyki.

W późniejszym czasie Knopfler kilkukrotnie zmieniał kilka linijek utworu podczas koncertów, zazwyczaj zastępując imiona muzyków fikcyjnego zespołu Sultans of Swing imionami członków Dire Straits. Utwór został umieszczony na debiutanckim albumie Dire Straits, kompilacyjnych albumach z największymi przebojami, a także na nagranych na żywo albumach Alchemy (w bardziej rozbudowanej wersji) i Live at the BBC. Jest to jedna z najbardziej znanych i popularnych piosenek Dire Straits i nadal jest grana przez Marka Knopflera w czasie jego koncertów.

źródło: Wikipedia

direstraitspa020911

Heros gitary, Mark Knopfler, stosuje w utworze charakterystyczną dla siebie technikę gry palcowej, bluesowe akordy i subtelne arpeggia. Wszystko to wykonane jest z wielką finezją i wyczuciem. Pentatoniki A-mol i D-mol dodają tej solówce niepowtarzalnego charakteru.

źródło: Magazyn Gitarzysta

Posłuchajcie:

https://www.youtube.com/watch?v=8Pa9x9fZBtY

Zerknijcie również na tekst tego utworu:

http://www.tekstowo.pl/piosenka,dire_straits,sultans_of_swing.html

 

DimeOFlame

 

 

 

Lionel Richie, właściwie Lionel Brockman Richie, Jr. (ur. 20 czerwca 1949 w Tuskegee) – amerykański piosenkarz, kompozytor i aktor.

Singer Lionel Richie (1980s)

Sławę zyskał jako frontman grupy muzycznej The Commodores, a po odejściu z niej w 1981 roku rozpoczął karierę solową. Wydany w 1982 roku album pt. Lionel Richie trafił na trzecie miejsce list przebojów sprzedając się w nakładzie 4 milionów sztuk. Kolejny album zatytułowany Can’t Slow Down sprzedał się w dwukrotnie większym nakładzie oraz uzyskał nagrodę Grammy w kategorii The Album of the Year 1984. Trzeci album wydany w 1986 roku Dancing on the Ceiling zawierał utwór do filmu Białe noceSay You, Say Me”, za który artysta otrzymał Oscara w kategorii najlepsza piosenka oryginalna. Inne przeboje muzyka to m.in. „Dancing on the Ceiling” i „Hello”. Kolejne albumy Richiego, takie jak Back to Front, Louder Than Words i Time nie zyskały już spodziewanego sukcesu komercyjnego.

Wraz z Michaelem Jacksonem skomponował utwór We Are the World, który w 1985 został wykonany przez supergrupę USA for Africa składającą się z popularnych wówczas amerykańskich artystów. Przedsięwzięcie miało na celu pomóc głodującej ludności Afryki. Richie pisał także piosenki dla innych wykonawców takich jak Diana Ross.

źródło: wikipedia

Posłuchajcie:

https://www.youtube.com/watch?v=nqAvFx3NxUM

LR*LR*LR*LR*LR*LR*LR*LR*LR*LR*LR*LR*LR*LR*LR*LR*LR*LR*LR*LR*LR*LR*LR*LR*LR*LR*LR*LR*

france2

Tragiczne wydarzenia, które miały miejsce w Paryżu 13.11.2015 r. zmieniły oblicze tego miasta.

Proponujemy więc piosenkę Edit Piaf, która śpiewem oddaje klimat tego miasta w 1954 roku (wówczas powstała ta piosenka).

Édith Piaf, właściwie Édith Giovanna Gassion (ur. 19 grudnia 1915 w Paryżu, zm. 10 października 1963 w Grasse) – pieśniarka francuska.

edit

Napisano o niej wiele biografii, ale niektóre fakty z jej życia pozostały tajemnicą. Urodziła się 19 grudnia 1915 jako Édith Giovanna Gassion na paryskim osiedlu Quartier de Belleville, gdzie żyło wielu imigrantów. Podobno przyszła na świat na chodniku przy ul. (rue) de Belleville nr 72, natomiast w jej akcie urodzenia wpisany był szpital Tenon, który znajduje się w tej samej dzielnicy (XX) co rue de Belleville. Ojcem Edith Piaf był Louis Alphonse Gassion (ur. 10 maja 1881 r. w Castillon, Francja; zm. 3 marca 1944 r. w Paryżu), akrobata cyrkowy, matką – Annetta Maillard (ur. 4 sierpnia 1895 r. w Livorno; zm. 6 lutego 1945 r.), śpiewaczka znana pod pseudonimem artystycznym Line Marsa. Słynęła z niebywałej ekspresji i dramatyzmuw wykonywaniu piosenek specjalnie dla niej pisanych. Jej chropowaty i stosunkowo niski głos kontrastował z drobną sylwetką (147 cm), co fascynowało widzów m.in. w paryskiej Olimpii, z którą była przez lata związana.

Śpiewała także w USA, odnosząc spore sukcesy. Oprócz jej talentu, widzów przyciągała otaczająca Piaf legenda, wynikająca z jej przeszłości, a także nieudanych związków uczuciowych, które z jednej strony zwiększały dramatyzm jej recitali, a z drugiej – pogłębiały chorobę, z którą zmagała się heroicznie do końca życia.

Osiągnąwszy szczyty kariery zaczęła pomagać młodym piosenkarzom, ułatwiając im start artystyczny (wśród nich byli m.in. Yves Montand, z którym miała trwający kilka lat romans, Gilbert Bécaud czy Charles Aznavour).

Piaf zmarła na raka wątrobowokomórkowego 10 października 1963 w Grasse. Jest pochowana na cmentarzu Père Lachaise. Na jej pogrzebie zebrało się 40 tysięcy ludzi, a na jej grobie do dziś są składane kwiaty. Wiele osób inspirowało się jej muzyką i pisało własne piosenki. Twórczość artystyczna Piaf należy do klasyki piosenki francuskiej i pomimo całkowicie odmienionych dzisiaj standardów i gustów jest chętnie słuchana na całym świecie i wznawiana przez wydawnictwa muzyczne.

źródło: wikipedia

Pod niebem Paryża ulatuje piosenka
Narodziła się dzisiaj w sercu jakiegoś chłopca
Pod niebem Paryża spacerują zakochani
Ich szczęście buduje się na melodii stworzonej dla nich
Pod mostem de Bercy siedzący filozof
Dwóch muzyków, kilku gapiów i ludzie w milionach

Pod niebem Paryża aż do wieczora będą śpiewać
Hymn narodu zakochanego w swoim starym mieście
Niedaleko Notre-Dame czasem rozgrywa się dramat
Tak, ale w Paname wszystko może się ułożyć
Kilka promieni letniego nieba, akordeon marynarza
Nadzieja kwitnie na niebie Paryża

Pod niebem Paryża płynie radosny strumyk
Usypia nocą nędzarzy i żebraków
Pod niebem Paryża ptaki Dobrego Boga
Przybywają ze wszystkich stron świata, by porozmawiać między sobą
A niebo Paryża ma swój sekret dla siebie
Od dwunastu wieków jest zakochany w wyspie Świętego Ludwika

Kiedy ona uśmiecha się do niego, ono zakłada swoje niebieskie ubranie
Kiedy pada nad Paryżem, to znaczy że jest nieszczęśliwe
Kiedy jest zazdrosne o jej miliony kochanków
Zsyła na nich w złości swój piorun
Ale niebo Paryża nie gniewa się zbyt długo…
Aby mu wybaczono, ofiaruje tęczę…

źródło: tekstowo.pl

Posłuchajcie:

https://www.youtube.com/watch?v=kouTi-0csLg

france1

Wspomnienie.

Dzisiaj mUZAleżnia wspomina Toma Fogerty (9.11.1941 r. – 6.09.1990 r.) jednego z liderów zespołu Creedence Clearwater Revival.

tomfogerty

Creedence Clearwater Revival (CCR) – amerykańska grupa rockowa powstała w 1967. Reprezentowała i była prekursorem stylu rock and roll revival.

ccr2

W czasie, gdy rock stawał się coraz bardziej złożony i wyrafinowany, gdy na scenie królował psychodeliczny rock i na powierzchnię zaczęły przebijać się grupy grające rocka progresywnego, w tym samym czasie CCR zdecydowało się wykonać krok wstecz, w kierunku odrodzenia rock and rolla, czystego tak od komercyjnych naleciałości, jak i awangardowych ciągot. Muzyka grupy oparta na grze akustycznych i elektrycznych gitar, prosta i przejrzysta, wiele czerpała także z folku. W rzewnym nastroju zbliżała się także do południowego rocka. Sygnaturą grupy był nosowy śpiew jej lidera Johna Fogerty.

Piosenki zespołu często przybierały postać protest songów. Do największych przebojów grupy należą “Fortunate Son“, “Proud Mary“, “Down on the Corner”, “Born on the Bayou”, “Bad Moon Rising“, “Green River”, “Travelin’ Band”, “Have You Ever Seen the Rain?“, “Up Around the Bend” i “Lookin’ Out My Back Door”.

W 1969 grupa wystąpiła na festiwalu w Woodstock. Występ nie znalazł się jednak na słynnym albumie ani na filmie, albowiem John Fogerty był niezadowolony z brzmienia nagrania. Grupa, wobec wewnętrznych tarć personalnych, rozwiązała się w 1972 roku.

Muzyka CCR w dalszym ciągu często pojawia się w mediach publicznych zarówno w Ameryce jak i na świecie. W 1993 roku grupa została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame.

źródło: Wikipedia

Posłuchajcie wielkiego przeboju grupy “Proud Mary”:

https://www.youtube.com/watch?v=8iE2UOvKVT0

ccr

Polski zespół Acid Drinkers stworzył własną wersję utworu “Proud Mary”. Cover został opublikowany na płycie High Proof Cosmic Milk (1998), a następnie także jego wersja live na albumie koncertowym albumie Varran Strikes Back – Alive!!! (1998).

Posłuchajcie tego znacznie ostrzejszego wykonania:

https://www.youtube.com/watch?v=5z4lmF8PNGc

Utwór był wielokrotnie wykonywany przez gwiazdy światowej muzyki rozrywkowej.

Posłuchajcie jak “Proud Mary” wykonali Tina Turner, Cher i Elton John.

https://www.youtube.com/watch?v=63joRPBRETM

Niech młodsi słuchacze sięgną po utwory CCR. Znajdą tam wiele innych, powszechnie znanych utworów.

gitary2

Listopadowy czas, to okres szczególnej pamięci o tych co odeszli.

Wyślijmy im muzyczną wiadomość, a może odbierzmy jakiś sygnał od nich.

Muzyka Vangelisa zapewne Wam w tym pomoże.

vangelisdirect

Śliczny utwór na ten tydzień.

“Message” – utwór prawie symfoniczny stworzony ze struktur charakterystycznych dla popu z gaworzącym dzieckiem pojawiającymi się na początku i końcu utworu. Owe niewinnie brzmiące głosy kontrastujące z muzyką opartą na wyraźnym basowym bicie i poruszającym podkładem smyczkowym dodają jej niesamowitej wyrazistości ocierającej się o podniosły patos.

direct

Utwór ukazał się na płycie Direct z 1988 r.

Płyta w znakomity sposób przedstawia jak twórca obdarzony niesamowitym talentem potrafi w ekspansywny i wieloraki sposób wykorzystać technikę, która innemu wykonawcy odebrałaby charakter jego myśli twórczej.

Polecamy wysłuchanie całej płyty.

Vangelis- Arranger, Composer, Multi Instruments, Main Performer, Producer
Nicos Despotidis-Engineer
Markella Hatziano wokal
Casey Young głos
nagrano w Sound Studios, Athens

1. The Motion of Stars — 4:17
2. The Will of the Wind — 4:41
3. Metallic Rain — 6:10
4. Elsewhere — 5:39
5. Dial Out — 5:20
6. Glorianna (Hymn a la Femme) — 4:20
7. Rotation’s Logic — 3:27
8. The Oracle of Apollo — 3:55
9. Message — 7:07
10. Ave — 5:02
11. First Approach — 4:58
12. Intergalactic Radio Station — 7:44

Posłuchajcie tego wspaniałego utworu:

https://www.youtube.com/watch?v=oO8gekNAWu0

gitary 1

Hot Chocolate to pochodząca z Wielkiej Brytanii grupa soul–funkowa, która powstała w 1968 roku w Londynie. Założyli ją Patrick Olive, Franklyn De Allie oraz Ian King. Później do składu dołączyli – urodzony na Jamajce wokalista i autor tekstów Errol Brown oraz basista Tony Wilson i pianista Larry Ferguson. Pierwszy przebój “Love Is Life” nagrali 1970 roku. 10 lat działalności grupy na przełomie lat 70. i 80. przyniosło 8 udanych albumów i kilka wielkich hitów, m.in. “You Sexy Thing“, “So You Win Again“, czy “It Started With A Kiss“.

źródło: Wikipedia

hot1

Posłuchajcie:

https://www.youtube.com/watch?v=JCDWWiYVHjg#t=97

demokracja1

Na tydzień przed wyborami posłuchajcie utworu zespołu Killing Joke o demokracji i wyborach.

killing

Killing Joke – brytyjski zespół postpunkowoindustrialny, założony na przełomie lat 1978/1979 r. przez kompozytora, wokalistę, klawiszowca i autora tekstów Jaza Colemana oraz perkusistę Paula Fergusona. Killing Joke nie jest zespołem grającym nieprzerwanie: często przerywali swoją działalność ze względu na psychiczne kłopoty Colemana, studyjne albumy nagrywają “gdy nadejdzie odpowiedni moment”, a skład zespołu ulega ciągłym rotacjom. Jedynymi “stałymi” członkami są, jak do tej pory, Jaz Coleman i Geordie Walker.

Początki KILLING JOKE to 1979, czas określany jako wyczerpanie pierwotnego punkowego ruszenia w Anglii, początek ewolucji post punk. Droga ku nowym formom i. e. new wave, industrial, new romantic (tak), darkwave, goth etc. Killing Joke widzi się jako ostatni wielki zespół punkowej rewolty lat siedemdziesiątych, jednak zupełnie odmienny, niepodobny niczemu wokół. Killing Joke nie był jednym z wielu, był zupełnym wyjątkiem, poszukiwał i znajdował źródła gdzie indziej, nie zajmował się rewitalizacją rock’n’rolla, jak część ówczesnych punk kapel. Wyprzedzał swój czas i nie zajmował się przeszłością. Jaz Coleman, jak sam niejednokrotnie podkreślał, nie był wcale zainteresowany muzyką młodzieżową ani rock’n’rollem. Do wieku 16 lat otrzymywał staranne, klasyczne wykształcenie muzyczne, nie zakłócane innymi wpływami. W chwili gdy pojawił się punk, wszystko zmieniło się bardzo szybko. Nowa sytuacja rzuciła bezprecedensowe wyzwania; eksplozja nowej muzyki i odkrycie nieznanych dotąd inspiracji sprzyjało wszystkim odważnym. Spotkanie Jaz Colemana z Geordie Walkerem (g), Martinem Youth Gloverem (bass) i Big Paul Fergussonem (perk) zaowocowało stworzeniem Killing Joke.
Już od ep Almost Red, opublikowanego przez ich własną markę Malicious Damage Rec. i wydanego niedługo później pierwszego lp, wszystkich zafrapowała oryginalność tego stylu.

Poznajcie tekst tego utworu:

Wy macie wybór, my mamy wasz głos
Czerwony, niebieski i żółty.
My przeganiamy zieleń
Kolejna pięciopasmowa autostrada
(i tak dostaniecie referendum)
Zabawne uściski dłoni. Wewnętrzne porachunki.
I ja żyłem w Arkadii.
Łapówkarze i gady
Siła napędowa, która jest moralnym
bankrutem.

Przykro mi, demokracja się zmienia
Przykro mi, demokracja się zmienia

Nie jestem sloganem ani odznaką
ani krzyżykiem w urnie.
Ani wartościami czy celami
nie reprezentujesz moich najgłębszych
myśli ani pragnień.
Edukacja przestarzałych umiejętności
Stereotypowość i medialne prognozy
Przemysłowi psychologowie
planują kampanię finansowaną przez
wielki biznes

Wy macie wybór, my mamy wasz głos
Czerwony, niebieski i żółty.
My przeganiamy zieleń
Kolejna pięciopasmowa autostrada
(i tak nigdy nie dostaniecie referendum)

Posłuchajcie:

https://www.youtube.com/watch?v=KXZSF13pM-I#t=97

demokracja1

Jest jesiennie: kolorowo od liści i coraz zimniej.

Więc jeszcze jeden bardzo stary utwór o jesieni. “Forever Autumn”.

Utwór wykonuje zespół Moody Blues.

moody

The Moody Blues – brytyjska grupa rockowa, która powstała w 1964 r. w Birmingham. Zespół sprzedał ponad 50 milionów płyt i czternaście razy nagradzany był platynową płytą.

MOODY-BLUES-400

Posłuchajcie:

https://www.youtube.com/watch?v=0K2b5S3bafM#t=115

5021_jesien_liscie

Jeszcze jeden bardzo stary utwór o jesieni. “Jesień idzie przez park”.

Autor: : Marek Gaszyński, Bogdan Loebl

Kompozytor: Krzysztof Klenczon

Wykonanie oryginalne: Czerwone Gitary

red

Zespół został założony przez Bernarda Dornowskiego, Jerzego Kosselę, Krzysztofa Klenczona, Jerzego Skrzypczyka, Henryka Zomerskiego 3 stycznia 1965 roku, w kawiarni „Cristal” w Gdańsku Wrzeszczu[1].

Pod koniec 1965 odszedł Henryk Zomerski, a jego miejsce zajął Seweryn Krajewski. Swoje największe sukcesy zespół osiągnął w pierwszych 5 latach istnienia. W 1966 grupa wydała swój debiutancki album To właśnie my, który sprzedano w liczbie 160 tys. egzemplarzy. W marcu 1967 r. zespół opuścił założyciel i pierwszy lider Jerzy Kossela. W maju 1967 zespół nagrał swoją drugą płytę długogrającą Czerwone Gitary 2 sprzedaną w rekordowej liczbie 240 tys. sztuk. W tym samym roku Seweryn Krajewski otrzymał na Festiwalu w Opolu Nagrodę Polskiej Federacji Jazzowej za debiut kompozytorski. W 1968 ukazał się kolejny album Czerwone Gitary 3 (sprzedaż 220 tys. egzemplarzy), a zespół zdobył pierwsze wyróżnienie w Opolu za „Takie ładne oczy”. W styczniu 1969 grupa otrzymała trofeum „MIDEM” w Cannes we Francji, przyznawane za największą liczbę sprzedanych płyt w kraju, z którego pochodzi wykonawca. Takie samo trofeum otrzymał wtedy zespół „The Beatles”. Czasopismo „Billboard” przyznało grupie specjalną nagrodę dla najpopularniejszego zespołu. W czerwcu – główna nagroda na Festiwalu w Opolu za piosenkę „Biały krzyż”. W 1970 roku z grupy odszedł ówczesny lider, Krzysztof Klenczon.

W 1970 został nagrany longplay Na fujarce, uznawany przez niektórych krytyków muzycznych za najlepszy w historii zespołu. W 1971 r. ukazał się kolejny długogrający album Spokój serca – najbardziej zróżnicowany stylistycznie (kolejna Złota Płyta). Na IX KFPP w Opolu piosenka „Płoną góry, płoną lasy” spotkała się z gorącym przyjęciem publiczności. Czerwone Gitary wróciły na szczyty list przebojów. Więcej o zespole na Wikipedia

https://pl.wikipedia.org/wiki/Czerwone_Gitary

czerwonegitary340

Posłuchajcie:

https://www.youtube.com/watch?v=FFbfm4Wyojs

Inne wykonania: Oddział Zamknięty

https://www.youtube.com/watch?v=yep3k_XFdEo

jesień_pasek

Do muzycznych “pociągów” pewnie jeszcze wrócimy, ale po cichutku nadeszła jesień.

Więc mUZAleżnia proponuje klasyczną, muzyczną jesień.

Cztery pory roku (Le quattro stagioni) – cykl 4 koncertów skrzypcowych umieszczony w wydanym w 1725 roku zbiorze 12 koncertów Op. 8 Il cimento dell’armonia e dell’inventione („Spór między harmonią a wyobraźnią”). Skomponował je Antonio Vivaldi (1678–1741) około roku 1720 w Mantui i wydał w Amsterdamie w 1725 roku z dedykacją czeskiemu hrabiemu Wenzlowi von Morzin, który był mecenasem Vivaldiego. Są to koncerty solowe będące doskonałym przykładem muzyki ilustracyjnej. Powstały na podstawie anonimowych sonetów (możliwe, że autorem był sam Vivaldi). W partyturze zaznaczono, które fragmenty sonetów odnoszą się do której części muzyki. Źródło: Wikipedia

Jak pisze D. Gwizdalanka: “Nawet na tle popularnego wówczas repertuaru programowo-ilustracyjnego Cztery pory roku wyróżniały się wielką ilością efektów onomatopeicznych i pomysłowym malarstwem dźwiękowym (…). Każdy koncert poprzedzał sonet objaśniający, a odniesienia ilustracyjne kompozytor wielokrotnie zaznaczał w nutach (…). Orkiestrowe ritornele* stwarzają nastrój, epizody solowe malują konkretne wydarzenia.”

źródło: D. Gwizdalanka, Historia muzyki 2, Kraków 2006, str. 55.

*Ritornel (wł. ritornello, fr. ritournelle) – krótki, kilkutaktowy fragment wykonywany przez grupę instrumentów bądź orkiestrę. Termin ten stosowany jest w odniesieniu do opisu i analizy muzyki dawnej. Ritornel pełni w kompozycjach muzycznych funkcję podobną do tej jaką w pieśniach i piosenkach pełni refren.

Ritornello oznacza powracający motyw, stąd też współcześnie w muzykologii, przy analizie dzieł muzycznych XVII i XVIII wieku, oznacza się również tym słowem odcinki, w których powraca jakiś charakterystyczny motyw melodyczny. Ritornelami określa się na przykład powracające motywy tematyczne w koncertach Antonia Vivaldiego.

Posłuchajcie:

https://www.youtube.com/watch?v=5jJvvGqdPVk5021_jesien_liscie

Ponieważ “Złoty pociąg” nadal nie ujrzał światła dziennego “mUZAleżnia” odkrywa kolejne muzyczne pociągi. Tym razem będzie to “Srebrny pociąg”, a zagra i wyśpiewa to The Rolling Stones.

rs

The Rolling Stones – angielski zespół rockowy, założony w Londynie w 1962 roku. Nie warto nawet zaczynać pisać o tym zespole ponieważ jego historia i dorobek jest ogromny.
Utwór znalazł się na płycie “Goats heat soup”.
gh1
Goats Head Soup – trzynasty w Wielkiej Brytanii i osiemnasty w Stanach Zjednoczonych album grupy The Rolling Stones.
Data wydania: 31 sierpnia 1973
g1
źródło: Wikipedia
Posłuchajcie:

https://www.youtube.com/watch?v=bVP9TOxnMVk#t=77pociągi

Kolejny raz o „Złotym pociągu” i jeszcze raz zagra i wyśpiewa to ELO czyli Electric Light Orchestra. Ponieważ w „mUZAleżni” było już kilka zdań o zespole więc przypomnijmy, że utwór ukazał się na płycie “Secret Messages” z 1983 roku.

Secret_Messages

Secret Messages – jedenasty album brytyjskiej grupy muzycznej Electric Light Orchestra.

Płyta ta planowana była jako podwójny album, ale wytwórnia płytowa zespołu stwierdziła, że podwójna płyta winylowa będzie za droga z powodu kryzysu naftowego z początku lat osiemdziesiątych. Album został nagrany cyfrowo i miał być pierwszą płytą kompaktową grupy.

W albumie jest wiele ukrytych wiadomości, co było odpowiedzią na zarzuty o ukrytych, satanistycznych przekazach w poprzednich płytach grupy. źródło: wikipedia

https://www.youtube.com/watch?v=Rh7jKN-8rm4#t=62

pociąg2

Niby jest, ale go jeszcze nikt nie widział. Mowa o “złotym pociągu”.

MUZAleżnia znalazła jakiś niemiecki pociąg nazywa się: Trans Europe Express.

Zagrał i wyśpiewał go niemiecki kwartet Kraftwerk.

Kraftwerk (niem. „siłownia” (w znaczeniu: „elektrownia”) – niemiecki zespół, tworzący muzykę elektroniczną, wywodzący się ze sceny krautrockowej. Został założony w 1970 roku przez Floriana Schneidera i Ralfa Hüttera. Zespół koncertuje do dzisiaj.

k1

Jest to jedna z najbardziej wpływowych grup w historii muzyki, której utwory inspirowały rzesze twórców synth popu, electro, techno, a także new wave. Zespół tworzył bardzo awangardowe, zwłaszcza jak na standardy lat 70. i 80., eksperymentalne kompozycje, dzięki którym uznawany jest za pioniera muzyki elektronicznej, a członkowie grupy postrzegani są nie tylko jako „ojcowie chrzestni” tego gatunku, ale i większości nowoczesnych nurtów muzycznych. Za najpopularniejszy przebój grupy uważa się utwór „Das Model” z 1978 roku. Źródło: Wikipedia

Posłuchajcie:

https://www.youtube.com/watch?v=TgwHRK4n-rY

k2

pociągi

“Złoty pociąg” ukryty w Górach Wałbrzyskich rozbudza fantazje.

Muzależnia poszukała dla Was innych pociągów. Takich, o których śpiewają różni artyści.

Na początek ELO.

 elo_back

Wykonawca: Electric Light Orchestra

Album: Discovery

Data wydania: 1979

ELODiscoveryalbumcover

Electric Light Orchestra – brytyjska grupa rockowa działająca w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku. Muzyka zespołu była różnorodna stylistycznie i podlegała zmianom zależnym od panującej aktualnie mody: poczynając od rocka progresywnego, poprzez wyraźne wpływy disco w środkowym etapie, aż po synth pop w ostatnim okresie działalności. W krajach anglosaskich nurt ten określa się mianem „mainstream rock”. Była bogata brzmieniowo i wykorzystywała szerokie i nietypowe dla rocka instrumentarium, między innymi instrumenty smyczkowe jako wiodące. W latach siedemdziesiątych zespół zaliczany był do czołowych grup rockowych i zdobył olbrzymią popularność. źródło: Wikipedia

elolastPosłuchajcie:

https://www.youtube.com/watch?v=Up4WjdabA2c

klawisze

 

Leave a Reply

Sklep chemiczny online